Britt's goede tijden & slechte tijdenBritt, ondertussen alles behalve wars van reflectie, komt de winter in haar nieuwe woonplaats Bergen op Zoom door op een meer dan opwindende manier. Door zich te storten in de plaatselijke kunst-scene... aflevering 9: Crisis...? Kreeft en Kaviaar!! Deze vrijdagavond geniet Britt met volle teugen van een inspirerend gesprek met Frederik van Wanten, dé cultuurambtenaar, in restaurant Parkzicht. Haar lieve Hendrik heeft zijn Britt zojuist voorgesteld aan Frederik. En Britt staat perplex! Frederik is dun en erg lang, níet bonenstaaklang maar… fíer met stoere borstkas, rijzig, aristocratische trekken, rechte synthetische neus met krul rond de mond, twinkelende ogen en een scherpe geest! Waarom Frederik van Wanten niet gescout is voor de nieuwe uitvoering van de musical 'The Sound of Music' als vader Von Trapp is een perversiteit van het casting bureau! Goed… Frederik buigt zich genoegzaam voorover om Britt de hand te schudden, haar vriendelijk toelachend. Frederik zet op zeer charmante wijze, máár intellectueel én prikkelend, het plaatselijke cultuurbeleid uiteen. En dát maakt dit onderwerp voor Britt uitermate boeiend. Britt is nú liever even figurant en behang (jaa... hûh... wél blóemetjesbehang!). Af en toe lepelt Britt, hoewel je dit héél exquise moet eten, mét haar soeplepel, en één en al oor, in een tuf kaviaar.
Frederik oreert en tovert boeiende invalshoeken mét perspectief wat betreft de schone kunsten en de cultuur in zijn stad. Dít gesprek is tegenwoordig óók Britt's leven en zo wordt Britt's leven vanavond in Parkzicht gevierd! Onder het genoegen van een krakend kreeftje legt Britt aan Frederik de uitnodiging van Stichting Vakman voor, en Frederik leidt Britt tot iets belangrijks! De drang tot oordelen bederft het plezier! "Misschien is Stichting Vakman eerder in zijn ‘roem' gestrand en zal het de strijd aan moeten binden met een grote mythedoder: de Tijd! Het gegoochel met de reputatie van Stichting Vakman en de mythe rondom elke kunstenaar individueel, tja... tja... dát levert aarzelingen op!"
Britts hersentjes draaien op volle toeren, als een draaimolen die steeds rondjes draait. Britt krijgt dan weliswaar steeds meer een stem, máár... Britt ontdekt óók daardoor dat ze níet langer overal meer een antwoord op heeft. Waar Britt eerder haar eigen illusies liet bloeien, door bijvoorbeeld alledaagse communicatie - typisch Britt, zoals: "Gôh leuk! Leuk, tòch...??" - voelt Britt steeds vaker een bijna dwingende behoefte om vragen te stellen... Britt éist en wénst ook minder, omdát ze minder drang heeft om haar positie te rechtvaardigen. ... Commentaar of aanvullingen? Reageer... In de volgende aflevering:
Zie ook aflevering 1 |
