Britt's goede tijden & slechte tijden

Britt, doopnaam Beppie, maar dat vindt Britt zo gewoon, is al een eeuw getrouwd, met haar Hendrik. Die zijn naam eer aandoet, als je het spreekwoordelijke “brave” ervoor zet...
Ze is een goodlooking-fifty en... , volgens Britt zelf, artistiekerig, puur en zuiver.
Britt is wars van reflectie en zelfinzicht, maar dat deert Britt niet. Hendrik kijkt haar weliswaar soms meewarig aan maar in de loop der jaren is hij gaan waarderen dat Britt's wegen ondoorgrondelijk zijn, en niet saai!

aflevering 8: Kunst en visie: Eten we kaas of gaten?

Een uitnodiging van de Kunststichting!

Britt is dus, wéliswaar nog op zoek naar zichzelf, maar heeft er geen erg in dat ze op een pad is waarop ze víndt!!
Zelden behept met een slecht ochtendhumeurtje, floot Britt zichzelf haar heerlijke warme bed uit en begon de dag met een Nespresso'tje. Inmiddels zijn we gewend aan Britt's ochtendrituelen en behuizing, én dus nét als Britt klaar om dírect over te gaan op de orde van Britt's dag.
Op haar snoeperige witte Apple-tje knippert het rode lampje van 'binnengekomen post' en Britt, popelend om de dag te beginnen met "iets leuks", opent deze berichten:

Tjee…..een soort van uitnodigingen om deel te nemen aan een soort Kunstdingen??

Een uitnodiging van Stichting Vakman (ter opheldering: dé Kunststichting waar Britt's "vuur voor kunst" voor het éérst werd aangewakkerd en waar Anton G. het woord "penseellikkers" voor heeft gebruikt… óm - weet u nog wel - Britt te waarschuwen!). Het ging erover of Britt zich wilde inschrijven om deel te nemen aan wat kunstactiviteiten. Met tot doel? Het uiteindelijk vormen van een soort van beraad, ofzo...?? Duidelijk was het in ieder geval niet helemaal, misschien een dubbele boodschap?

Echter... in deze uitnodiging van Stichting Vakman kwam wel vaak het woordje "ik" voor! En precies dít zette Britt's hersentjes tot denken...!
Want over Britt valt veel te zeggen, maar... Britt heeft een gave om als het ware scenario's enigszins vóóraf ín te voelen. Daarvoor gebruikt Britt niets anders als haar intuïtie, waarvan haar Hendrik altijd zegt: "Intuïtie, dat zijn gestolde inzichten..." Dikwijls raadpleegt óók Hendrik Britt's intuïtie, wanneer Hendrik twijfelt over een niet vlottende casus in zijn advocatenpraktijk.

Britt herlas de uitnodiging van Stichting Vakman en sprak hardop tot zichzelf om de betekenis van de uitnodiging goed te willen te begrijpen:
Is "ik" in kunst een instrument om te verbinden?? Hóewel... dé "ik" is misschien wél hét instrument om tot kunst te komen...
Maar... hûh... kunst met een grote K onderscheidt zich onder andere door boven het "ik" uit te stijgen, en tegelijkertijd júist omdát het andere "ikken" verbindt. Grote Kunst kan weliswaar geschept worden door een groot Ego. Maar Grote Kunst wekt een zo sterke verbeelding tot de "ik", omdat het de kijker wenkt tot de toegang van zijn ziel. Er is wel misvatting over de veronderstelling dat Grote Kunst zogezegd universeel is... (Nee, dat zijn meer de TV-beelden met Barack Obama), nee... naar Britt's idee opent Grote Kunst de weg naar je ziel en daardoor voelt de kijker zichzelf verbonden met de grote zaken en grote vragen van het leven en beseft daarmee dat hij níet het middelpunt is, maar een schakel in een groot geheel, wat dan de wereld mag heten.

Britt begon te begrijpen wát Anton G. misschien bedoelde met "de penseellikkers". En ook dat Stichting Vakman zichzelf - als stichting dan - wilde herstructureren. (Mûhhh... gaap, meer iets voor Hendrik's vakgroep!)
Maar dat dit nou júist nét niet kon in dé Kunst!

Wat dus de uitnodiging betrof van Stichting Vakman, Britt wilde eerst maar eens goed nadenken: Wát heeft deze uitnodiging te maken met mijn innerlijk leven en met mijn beleving en reflecties?? En wat trouwens... hûh... .zou iemand anders met déze kunstdingen daar aan hebben?? Daarbij is het ook helemaal niet duidelijk óf dit nou een uitnodiging betrof voor het meedoen aan het úitvoeren van zoiets als activiteiten óf een uitnodiging tot het ontwikkelingen van concepten?? Concepten houden de dynamiek van bevraging én hartstocht van denken in (méér iets voor Britt...!). Hendrik voegde er nog met een vette knipoog aan toe: "En wie gaat dit ook allemaal betalen, en trouwens wát heeft deze kunstactiviteit te maken met het vormen van een bestuur of beraad ofzo?'' (Hendrik is als advocaat úiteraard gewend aan "tussen de regels door lezen"!)

Britt voelde intuïtief dat ze al haar vragen ook éérst aan Anton G. wilde voorleggen. En ze zou zichzelf niet zondermeer inschrijven voor deelname aan de Kunstdingen op uitnodiging van Stichting Vakman. Hoe goedbedoeld ook...
Hendrik was verbaasd over zoveel vragen en reflectie vanuit zíjn Britt... (maar ook trots!) en stelde deze vrijdagavond zijn Brittje voor éérst "een hapje buiten de deur te doen" in restaurant Parkzicht. En Britt's vragen over de kunstzaken van Stichting Vakman onder het eten meteen maar ook voor te leggen aan Frederik van Wanten, kunst- en cultuurambtenaar van de gemeente én ook lid van de serviceclub (G)oude Leeuwen. En een scherpe geest!

Kijk!! Dít gaf Britt vleugels en daarmee was háár Menu voor vanavond al besteld!
Britt hoorde haar engelen zachtjes zingen...!

...

Commentaar of aanvullingen? Reageer...

In de volgende aflevering:
Britt zoekt Anton G.!!
En een scherpe geest maakt nog geen kunstvrienden!!

Zie ook aflevering 1
Zie ook aflevering 2
Zie ook aflevering 3
Zie ook aflevering 4
Zie ook aflevering 5
Zie ook aflevering 6
Zie ook aflevering 7

Zie ook aflevering 9

<terug ^begin pagina