Britt's goede tijden & slechte tijdenBritt, doopnaam Beppie, maar dat vindt Britt zo gewoon, is al een eeuw getrouwd, met haar Hendrik. Die zijn naam eer aandoet, als je het spreekwoordelijke “brave” ervoor zet... aflevering 7: Het begin van Britt's Regenboog Britt's Hendrik was in het Grand Café ten prooi gevallen aan de voorzitter van één van de plaatselijke serviceclubs: De (G)oude Leeuwen! En de (G)oude Leeuwen hadden Britt's Hendrik subiet uitgenodigd om toch óók een bijdrage te leveren aan één van die héérlijke, jaarlijkse en plaatselijke tradities, waar je jezelf aan op kunt trekken: de jaarlijkse Kunstveiling, een veiling waarbij de opbrengst - zoals dat in deze kringen betamelijk is - geschonken wordt aan een goed doel.
En deze kunstzinnige resultaten worden dan, rond Kerstmis, per opbod geveild door de plaatselijke Prins Carnaval. Deze veiling gebeurt dan weliswaar in "eigen kringen", maar… hûh, er worden ook leuke ansichtkaarten van gedrukt die voor iedereen tegen een redelijke vergoeding te koop zijn bij winkeliers-vereniging "WERK" en schilderswinkel "Het Paletje". Trendspotting in de plaatselijke kunst dus en dé 'place to be'!! Goed, misschien een clowneske vertoning maar dat deert niemand. Het is een beetje een genânt geheimpje, maar eigenlijk weet Hendrik helemaal niet wat hij met kunst of cultuur aanmoet... Daarom had Hendrik Britt's hulp en inzet gevraagd, ook omdat Hendrik té krap in de tijd zat én té vet in de advocatuur. En tja... hûhhu, Hendrik is dé kostwinnaar en als Hendrik dit woord zélf uitspreekt met zijn geaffecteerde Goois accent, klinkt het als: "kostwinnáer". En zo gedraagt Britt's Hendrik zich ook: hij is een winnaar en geeft Britt de kost... Weet u nog: de waterverfnapjes? Britt was nu dan eindelijk op zoek gegaan naar haar waterverfnapjes en bij schilderswinkel ‘'Het Paletje'', welke ook deze veiling sponsorde, had Britt van die mooie, hagelwitte en handgeschepte Aquarelvellen van wel 400 gr/m2 aangeschaft. Op de weg naar huis had Britt óók bij bloemenwinkel "Het Emmertje" allerlei schitterende en verschillende bloemen gekocht zoals Amarillys, Engelse Theerozen, Franse Koningstulpen, Helleboria's en Heleconnia's. Een vreugde van kleur en textuur! Thuis had Britt haar waterverfnapjes in volgorde van de kleurtonen van de regenboog opgesteld, rondom de rand van het uitnodigende Aquarelpapier. Kleuren waarin Britt kon verzinken, waar naar Britt's zeggen nauwelijks woorden voor bestaan: zonovergóten geel, lentehemelsblauw, wulpse huidroze en sensuele karmozijnroden.
Er waren wel wat technische beperkingen. Britt had géén talent voor weergave. Vroeger op school was ze al niet goed in tekenen..., maar Britt heeft wel een ander talent: het ordenen van verf en zichzelf kunnen plaatsen in het witte vlak! Verder - onder ons gezegd - spelen voor het creëren Britt's innerlijke tegenstellingen óók een grote rol om tot "iets" te kunnen komen. En het leek alsof het grote witte vlak voor Britt een gesprek met haar arrangeerde. Misschien ging het wel over een botsing tussen Britt's binnen- en buitenwereld, wat zich vertaalde naar een beeld voor Britt tussen licht en donker en tussen goed en kwaad... En een onzichtbare bron dwong Britt om die tegenstellingen tot een beeld te klaren en hier kleur aan te geven! Voor dat moment werd Britt's verf heilig! Het werd een grote aquarel van wel een meter bij een meter, met als ondergrond alle varianten op blauw, van diepe Indigo en heldere Kobalt naar hemels én hemelrijk Lichtblauw. Daarvoor zweefden als coulissen flarden en zwemen van wulps Magenta, Lila, zacht Oranje en heerlijke Karmijnroden, een verwijzing naar de vreugde van de bloemen en ook naar de wáre aard van muurbloem Britt! Toen Britt klaar was zuchtte Britt diep en best heel tevreden: "Hé... hûh..., wat doe ik nou weer..., gekke ik!?!". Britt dacht er nog over na hóe ze haar creatie zou ondertekenen maar besloot: "Ik bén Britt, én dít ben ik! Dit behoeft dus géén ondertekening". Haar lieve Hendrik had met twinkelende ogen en fluisterend (van verwondering) uitgebracht: Dit lijkt potjandikkie wel... een... hûh... een "Viering van Licht!" (en daarmee was er gelijk een titel!) De veilingopbrengst van Britt's kleurrijke aquarel had haar Hendrik flink geholpen in aanzien en om als nieuw lid te zegevieren bij de (G)oude Leeuwen. En dat maakte Hendrik heel erg gelukkig en Britt ook! En met deze laatste beweging van het vorige jaar is er voor de goede waarnemer een subtiele verandering waarneem-baar in Britt's leventje en interesse en in Britt's zoektocht! ... Commentaar of aanvullingen? Reageer... In de volgende aflevering:
Zie ook aflevering 1 |
