Britt's goede tijden & slechte tijden

Britt, doopnaam Beppie, maar dat vindt Britt zo gewoon, is al een eeuw getrouwd, met haar Hendrik. Die zijn naam eer aandoet, als je het spreekwoordelijke “brave” ervoor zet...
Ze is een goodlooking-fifty en... , volgens Britt zelf, artistiekerig, puur en zuiver.
Britt is wars van reflectie en zelfinzicht, maar dat deert Britt niet. Hendrik kijkt haar weliswaar soms meewarig aan maar in de loop der jaren is hij gaan waarderen dat Britt's wegen ondoorgrondelijk zijn, en niet saai!

aflevering 3: "Waar rook is…, ís vuur!!''

Britt staarde beduusd wat rond in haar Zen-buitengebeuren…
In afwachting van, tja…, wat samenhang in haar hoofd… Britt dacht soms wat breed, júist waar gedachten smal moeten zijn.
Staand in de deuropening van haar "wittte doos'' had Droes Britt perplex achtergelaten. Geen sessie met personal coaches of haar Designer had Britt eerder zo getroffen als deze ontmoeting met onze pure chocolade inborst: Droes! Een tikje bitter, maar o, zo verfijnd, die delicate Droes!

Uitgelaten én opgewonden had ze haar Hendrik telefonisch verslag willen doen, toen die juist vanuit kantoor belde of de klúsjesman de "laatste-dingetjes'' aan het huis naar behoren had uitgevoerd. En Britt… die hád aan Hendriks toon en stemming al zijn reactie op haar enthousiasme ingevoeld: haar Hendrik reageerde als Zorro met koppijn…

Was Droes dan een genie?!?!
Nou het was niet alléén wát Droes zei, nou nee… Droes had Britt achtergelaten met een gevoel alsof…Britt er écht toe deed! Ze was getroffen door dit gevoel en haar gebruikelijke, genoegzame methode: binnenhalen, aanklampen en opschudden, was hierdoor zelfs overtroffen...
En Droes? Die Droes had niet anders dan een moment van betrokkenheid getoond, maar daarmee op de júiste manier Britt's egocentrische neiging om te proberen de wereld te controleren én daarmee de realiteit op afstand te houden, in dát moment doen laten vergeten!

Droes was niet anders als Droes is... Betrokken en ruimhartig in aandacht. (Een béétje integer bestáát simpelweg niet.) Voor Britt een ontsnapping aan haar beheers- en controlezucht. En even was dit voor haar een moment van totale openheid, waarbij alles geregisseerd door Britt's ego werd uitgeschakeld. (Ongekend, dus!)
Dat gaf Britt - gék genoeg - een rustig en gelukzalig gevoel... (Existentieel!)
Het was dus niet wát Droes alléén zei onder het ritmisch eentonige geluid van de snoeischaar en het geluid van gelijktijdig ritmisch neervallen van gesnoeide bamboescheuten. Want Droes was heus geen theoreticus. Maar voorál ook de wijze waaróp, én zijn mét pure chocolade omfloerste stem.

Uit Droes kwam... georakel! Droes - stel je hierbij die heerlijke stem voor - had prachtig nonchalant, ontspannen over ‘Kunst', over schilderen… zíjn schilderen, gesproken. Zijn warme deemoedige stem had Britt - terwijl hij ondertussen ritmisch door snoeide - uitleg gegeven over zijn techniek, zijn onderwerpen en hûhhûhhu…wát abstractie wilde zeggen, en over "hóe abstract was... abstract!"

En... Droes was humoristisch en relevant, niks hoogdravends óf droogs. Ongekunsteld. Droes wist origineel te formuleren, zodat het voor Britt... návóelbaar was!
Dit alles, dit voor Britt bijzondere en warme moment - en dan met die stem… - was binnengekomen in Britt's brein als een Tsunami, waarop je wél wílt wachten!
Droes had daarmee - voor dat moment - Britt's uitzichtloze en grijpende verlangens geblust. Onverwacht had dit Britt's bron van vriendelijkheid geopend!! Britt's onvermoede Betere Ik!

Britt viel voor die eigenheid en waarachtigheid van Droes. Britt verlangde eigenlijk zélf al heel lang naar haar eigen waarachtigheid.
Als er ooit een pilletje op de markt zou komen dat deze, door Droes opgewekte bewustzijnstoestand kon teweegbrengen… (zo'n pilletje is trouwens in de toekomst niet uit te sluiten) nou, dan zou Britt (én anders haar Hendrik wel) die pilletjes zichzelf driemaal daags toedienen!
Droes had Britt simpelweg óver haar eigen schaduw heen laten springen. Want Britt, die was dan wel op zoek... naar een nieuwe levenshouding, maar de personages ín Britt… zijn weliswaar iets "religieuzer en waarachtiger'' dan Britt beréidt was te zijn...
Dat komt eigenlijk omdat Britt de moed en overtuiging mist die daarbij nodig zijn.
Tja... Britt was er mooi niet klaar mee! (Britt moet éérst gaan staan om zo te kunnen leven).
En als je, net als Britt, zo je eigen ideeën en concepten hebt, dan zit je daar soms mooi mee opgezadeld! Er waait een nieuw windje... en Britt dacht: "Ik ben zo goed als ik me voel!''

Ruw werd Britt's navelstaren plots verstoord: rook!!!!!
Waar rook is, is vuur!!!

Britt volgde het teken: Rook!
Britt naderde zo'n oud achteraf gebouw, waar wel van die "Low-budget-bandjes'' optreden, en waarin spannende, beetje alternatieve dingen gebeuren... In ieder geval géén rommelmarkten worden gehouden... De grote deur was kleurrijk beschilderd (maar best wel mooi!) en in sierlijk gepenseelde letters stond op deze regenboogachtergrond:

STICHTING VAKMAN (groot, breed en in hoofdletters).

Britts blik zag gefascineerd een Jeroen Bosch-achtig tafereel: vier extreme, maar grappig aandoenlijke heren, tikje belegen (van voorbij de middelbare leeftijd, nét als Britt zelf... eigenlijk) waren joelend en juichend schilderijen in elkaar aan het stampen om deze vervolgens in een grote brandende container te mikken.
Britt zag op de brandstapel de schone kunsten in rook en vlammen opgaan! Meters beschilderd linnen vonden hun weg in dit brandende kunstwalhalla!! Britt voelde dat ze contact wilde maken, iets wilde zeggen. Britt wilde babbelen en het vooral zelf misschien ook... gezellig hebben met deze vier "Middag heertjes!''

Wat volgde was een best lang, zweverig gesprek, dat voor buitenstaanders getypeerd kan worden als vaag (iets over kunst) en wollig, maar geestig.
Britt is niet echt doortastend en eerder hysterisch dan slim, maar ze is wel in het bezit van rare ontwapenende humor. De heren VAKMAN op hun beurt, grenzeloos ad rem én geestig, met een enigszins slobberige levenslust en -houding, als de overhemdslip uit hun broek...

Britt moest een beetje schaapachtig lachen (én van binnen een beetje huilen). Haar geposeerde passie kwam hier over, o... zó grijs als haar jurkje...
Het had iets kolderieks en het was zo'n situatie die je lang bijblijft!!
Zonder dat Britt dit wist begon hier een nieuw hoofdstuk mét inhoudsopgave in haar zoektocht naar zichzelf...

...

Commentaar of aanvullingen? Reageer...

In de volgende aflevering:
Britt stort zich op een volledig in beslagnemende hobby, mét aquarelverf!!
En Anton G. kan iets verwachten met Pakjesavond!!!

Zie ook aflevering 1
Zie ook aflevering 2

Zie ook aflevering 4
Zie ook aflevering 5
Zie ook aflevering 6
Zie ook aflevering 7
Zie ook aflevering 8
Zie ook aflevering 9

<terug ^begin pagina