Hoe Britt in Bergen op Zoom landt…

aflevering 1: De grote verhuizing en een nieuwe identiteit!

Britt, doopnaam Beppie, maar dat vindt Britt zo gewoon, is al een eeuw getrouwd, met haar Hendrik. Die zijn naam eer aandoet, als je het spreekwoordelijke “brave” ervoor zet...
Ze is een goodlooking-fifty en... , volgens Britt zelf, artistiekerig, puur en zuiver.
Britt is wars van reflectie en zelfinzicht, maar dat deert Britt niet. Hendrik kijkt haar weliswaar soms meewarig aan maar in de loop der jaren is hij gaan waarderen dat Britt's wegen ondoorgrondelijk zijn, en niet saai!

Hendrik, een welgestelde advocaat van “goede komaf” met oud geld, en door zijn Britt, wanneer het zo uitkwam, op een voetstuk geplaatst. Met het voortschrijden der jaren heeft hun huwelijk een status quo bereikt. Soms leven ze een tijdje als broer en zus naast elkaar, soms gaat Britt helemaal voor haar Hendrik, zijn inkomen en alles vervullende creditcards. Hendrik hoeft eigenlijk niet te werken, Hendrik is rijk geboren. En Britt is moe geboren en zonder dat ze er bewust van zijn vullen ze elkaar eigenlijk naadloos aan.

Hendrik was tot voor kort werkzaam als topadvocaat met een succesvol en goedlopend kantoor in de grachtengordel. Hij deed goede zaken voor bekende Nederlanders die voor Hendrik kozen om zijn degelijke uiterlijk. Hendrik was een tikje bohemien, maar de subtiele merkjes op zijn jasjes en ribbroeken verraden dat Hendrik geboren moet zijn op een Goois matras.
Hendrik was leidinggevende op zijn chique advocatenkantoor, waar de zakencultuur, agressief, jachtig en ook luidruchtig was. Veel van de spanning van deze werkstijl kwam bij Hendrik terecht, die naast zijn officiële verplichtingen, ook de probleemoplosser achter de coulissen was, degene die de verantwoordelijkheid naar zich toetrok voor het blussen van brandjes, het kalmeren van de golven, en... het feit dat alles bleef doordraaien.
In zijn midlifecrises had Hendrik echter een nogal dure Mindfull-training gevolgd en bij voortschrijdend inzicht was hij erachter gekomen dat hij verlangde naar de rust van de provincie. Hij had het op kantoor aangekund door zijn persoonlijke mantra: “Ik ben vrede, ik ben vrede, ik ben vrede...”, waarmee het Hendrik in de meeste gevallen lukte om in ieder geval zijn persoonlijke geestestoestand te kalmeren. Maar tenslotte gaf hij zijn succesvolle kantoor toch op toen er via het “good old boys” netwerk een klein kantoor in het Brabantse zuiden werd aangeboden. Dit had een transformerend effect op Hendrik omdat het persoonlijke contact met zijn klanten hem meer voldoening gaf.

Britt maakte het niet zo uit waar ze woonde, als Britt maar Britt kon zijn! Grote kans dat Britt in haar nieuwe omgeving, een provinciestadje, meer tot haar recht zou komen met haar artistiekerige kledingkeuze, en dàt was Britt's levensbestemming: Britt wilde uniek zijn!
Britt wilde de truttigheid voorbij, eigenlijk was Britt zo'n MMS-meisje... sportief, klassiek, met een degelijke spijkerbroek, stevige laarzen (zonder paard), lamswollen trui, bloesje en parelketting.
Maar met het veranderen van haar naam, had ze zichzelf ook een metamorfose gegund.
Deze hernieuwde identiteit zag Britt als een persoonlijke daad om haar verleden uit te wissen, Britt wilde zichzelf vernieuwen en dat was naar haar beleving best goed gelukt!
Sindsdien had Britt een enorme loyaliteit naar zichzelf, dat leek wel egoïstisch, (en dat werd door anderen ook zo ervaren), maar het gekke was dat Britt dit juist uit integriteit en oprechtheid naar zichzelf deed... Britt voelde voortdurende drang om altijd te doen wat ze écht zelf wilde. Britt miste alleen de daadkracht en de verantwoordelijkheid die bij deze onbegrensde vrije wil hoort. Rond haar vijftigste was Britt's spirituele zoektocht begonnen en hopte ze van de ene inzichtgevende cursus met of evenueel zonder personal coach in de andere. Maar uiteindelijk was het voor Britt toch té moeilijk om haar wens het leven te kunnen controleren júist los te laten, óók met een gepostuleerde bovenwereld. Britt wilde wél spirualiteit in haar dagelijkse leven, maar... het was gewoon te moeilijk om juist het onbeheersbare toe te laten en afstand te nemen van haar vertrouwde blik die bepaald werd door haar eigen concepten en dogma's (en natuurlijk die van Hendrik!). Want... Britt leefde op concepten! Ze werd zenuwachtig van de stilte tijdens meditatie, Britt hoorde zichzelf graag!

Britt verzweeg deze cursussen voor Hendrik. Trouwens ze betaalde deze spirituele uitjes zelf.
Door elke keer bij de XL-supermarkt vijftig euro cash bij te pinnen, had ze wat nodig was zo bij elkaar gesprokkeld. En in het cursuscentrum voor Lifestyle “De Cirkel” waren ze blij met haar contante betalingen. Totdat Britt vol geuren en kleuren in een koffiepauze aan haar medecursisten vertelde dat ze elke week voor de cursus éérst de schoonheidspecialiste bezocht en haar lievelingsboetiekje, om de naar Britt's idee juiste setjes te scoren, om zo puur en zuiver mogelijk wekelijks op deze stilteplek te verschijnen. (Rijkdom was haar identiteit!)

Haar medecursisten hadden Britt meewarig aangekeken, die blik kende ze wel van haar Hendrik alleen voelde ze zich in deze setting niet zo happy. En met bij de buurvrouw bestelde, zelfgebakken mueslikoeken en kruidenthee had ze die week erop afscheid genomen.
Britt had de avond tevoren voor de spiegel geoefend hóe ze zelfverzekerd tegen haar medecursisten zou zeggen: “Deze verwarring en mijn vertrek, gaat niet over mij... maar over júllie!” Tevreden met dit inzicht sloot Britt dit hoofdstuk af.

En enkele dagen later, op de ochtend van haar vijfenvijftigste verjaardag, getroffen door haar eigen spiegelbeeld, zichzelf diep in de ogen aankijkend en een licht euforisch gevoel onderdrukkend, wist Britt wáár ze naar op zoek was: “Ik weet het!! Ik, ík ben een zelfbewuste vrouw! Op zoek naar dé zin van het leven! En, én... huh... ik wíl érgens bijhoren!!”
Zeer tevreden over zichzelf kleedde Britt zich in een door haar zusjes gebreide vormeloos omhulsel. Hierin waande Britt zich pas een rijke vrouw, wat vreemd is als je net als Britt, zeer bemiddeld bent..., maar nee deze trui, naar Britt's eigen concept, was de metafoor voor échte rijkdom en daar gaat het om in het leventje van Britt.
Ha fijn, het was vrijdag, dan ging Britt altijd uit eten met haar Hendrik in restaurant “Parkzicht”. Dáár kon Britt vanavond eens even tot haarzelf komen, dáár was Britt uniek!

Tussen de hooggehakte en chique geklede dames die daar wankelend aan de arm van manlief binnenhupsten was Britt een verschíjning! Daar viel Britt écht op, met haar zelfgebreide omhulsels, kleurige leggings en designgympen. Daar kon ze úniek zijn!
Met haar nieuwe inzicht, dat ze zelfbewust was en op zoek naar de zin in haar leven, en... huh... érgens bij wilde horen, verheugde Britt zich op haar wekelijkse etentje met Hendrik.

Hendrik kon vanavond op haar rekenen, “Quality Time”!! Britt glimlachte stralend en liep de hele dag alsof ze geen voetafdrukken wilde achterlaten, en toch... blijft het alsof Britt elk moment kan gaan huilen of kan gaan slaan...

...

Commentaar of aanvullingen? Reageer...

In de volgende aflevering:
Britt ontdekt dat haar nieuwe woonplaats Bergen op Zoom níet aan elkaar wordt geschreven.
Britt ontmoet Droes, een kunstenaar! En Britt raakt verzeild in een Kunstkring!

Zie ook aflevering 2
Zie ook aflevering 3
Zie ook aflevering 4
Zie ook aflevering 5
Zie ook aflevering 6
Zie ook aflevering 7
Zie ook aflevering 8
Zie ook aflevering 9

<terug ^begin pagina