Over benen van elastiek en het Franse existentialisme
Heb je ook weleens bij de pinautomaat gestaan en wist je ineens je pincode niet meer? Moest je op een formulier ook weleens je postcode invullen en sloeg de twijfel toe? Stond je weleens met de telefoon in je hand en wist je plots niet meer wie je eigenlijk van plan was te gaan bellen? Of heb je weleens boven aan de trap gestaan en wist je eigenlijk niet meer wat je daar ging doen? Er zijn veel dingen die ik vergeet en er zijn nog meer dingen die ik niet alleen vergeet maar zelfs nooit geweten heb. Raar te merken, dat soms zelfs belangrijke zaken gewoon niet worden opgeslagen op mijn persoonlijke harde schijf. Ik weet bijvoorbeeld nog steeds niet goed hoe het zit met de zomer- en wintertijd. Was Jean-Paul Sartre nu de vertegenwoordiger van het Franse existentialisme of was dat juist de in 1995 overleden Bruno Gay-Lussac? Was de Deense schilder Asger Jorn nu de oprichter van Kunstenaarsbeweging Cobra of was dit juist de Belgische schrijver Dotremont? Hoe zat het met drukker en letterontwerper Giambattista Bodoni, was dat nu in de 17de of 18de eeuw? Gelukkig zijn er ook veel zaken die wel blijven hangen in mijn geheugen. Zo heb ik bijvoorbeeld de volledige tekst van “Met de vlam in de pijp”, ooit zo gevoelig vertolkt door Henk Wijngaard, opgeslagen in mijn geheugen. Of wat dacht je van het stemmige “Dit is de Flip” (tralala) “fluitketelshow” van André van Duin. Ook is er in mijn hoofd een klein kamertje waarin de volledige tekst van Nico Haak “O Foxie Foxtrot” keurig is opgeslagen. Waarschijnlijk maakt het lichaam onderscheid tussen belangrijke zaken en minder belangrijke zaken. Foxie Foxtrot is me dan ook al verschillende keren van pas gekomen, misschien zelfs wel vaker dan mijn gebrekkige kennis van de boekdrukkunst of de vernieuwende en soms zelfs choquerende Franse literatuur. In de hoop het tij te keren en weer plaats vrij te maken voor meer wezenlijke zaken, moest ik maar eens beginnen om Foxie Foxtrot uit mijn geheugen te wissen. Het is ten strengste verboden te swingen, bij overtreding wordt men uit de zaal verwijderd. |
door Ron Scherpenisse 